Βαθμοθηρία εναντίον εκπαιδευτικών

Γράφει ο Δρ Πολύβιος Ν. Πρόδρομος, (Ph.D. in Education)

«Θα της σκάσω τα λάστιχα. Θα γίνει χαμός». Οι φράσεις αυτές δεν είναι ανθρώπων του υποκόσμου.  Είναι  μαθητών και μαθητριών! Ακούγονται μέσα και έξω από τα σχολεία(!) αυτές τις ημέρες που δίνονται οι έλεγχοι επίδοσης στους γονείς τους. Και αρκετοί γονείς επιβραβεύοντας τα βλαστάρια τους  για τη συμπεριφορά τους αυτή,  βουρ στον καθηγητή ή την καθηγήτρια-στη λογική του «πάντα φταίει ο άλλος»- για να ζητήσουν το λόγο, επειδή το παιδί τους, αν και αδιάβαστο, αν και αδιάφορο, αν και αγενές, αν και το «ζιζάνιο» της τάξης, δεν πήρε 20 στο α’ τετράμηνο! Ο βαθμός (το φαίνεσθαι) είναι πιο σημαντικός από την ίδια τη γνώση. Και ο δάσκαλος βρίσκεται…απολογούμενος! Τα βάρη όλα στον εκπαιδευτικό και στο παιδί το «ελαφρυντικό» της εφηβείας.

Έτσι όμως μεγαλώνουμε-πολλοί από εμάς τους γονείς- τη «γενιά του εγώ». Παιδιά υπερτιμημένης αξίας, εγωκεντρικά και ναρκισσιστές.  Με θράσος αντί για θάρρος, με ψευτοτσαμπουκά αντί για διάλογο, με αγένεια αντί για σεβασμό. Με το, «ξέρεις ποιος είμ’ ΕΓΩ ΡΕ; Θα σου δείξω ΕΓΩ». Δήθεν «προοδευτικοί» γονείς γαλουχούν τα παιδιά τους με τις αξίες του «τίποτα». Τα μαθαίνουν να είναι γκρεμιστάδες και όχι χτίστες. Ματαιόδοξα. Φαίνεται να ξεχνούν πως όταν ο σεβασμός είναι άγνωστη λέξη στην οικογένεια, από ποιον να την μάθει το παιδί; Όταν οι γονείς απαξιώνουν και υποτιμούν τον δάσκαλο(θα μου πείτε, εδώ απαξιώνει και υποτιμά ο ένας γονιός τον άλλον μπροστά στο σπλάχνο τους, στο δάσκαλο θα κολλήσουν;) όταν θεωρούν το σχολείο  child parking, όταν και οι ίδιοι-άφαντοι από την-και αδιάφοροι για την-σχολική ζωή του παιδιού τους, όταν νομίζουν πως τα ξέρουν όλα και έχουν άποψη για όλα, τι παράδειγμα δίνουν στα παιδιά τους;  Απαιτούν-κουνώντας το δάκτυλο και απειλώντας θεούς και δαίμονες- ψηλούς βαθμούς για τα παιδιά τους -ενώ στην ουσία τούς επαιτούν- χωρίς  αυτά να έχουν μελετήσει ποτέ. Έτσι, άκοπα! Τα δικαιολογούν ΠΑΝΤΑ και ζητούν  να δείξουν επιείκεια οι εκπαιδευτικοί σε αυτά με τη γνωστή ατάκα «παιδιά είναι μωρέ…». Το αποτέλεσμα είναι οι εκπαιδευτικοί να δέχονται bullying και να ξεφτιλίζονται στα μάτια συναδέλφων τους, παιδιών και γονιών.

2 σχόλια

  1. Γιώργος Κυριακάκης

    Αξιότιμε κ. Πρόδρομε,

    Θα πρέπει να αναγνωρίσετε ότι στο συγκεκριμένο θέμα που θίγετε, υπάρχουν δύο ειδών απόψεις. Αυτή του εκπαιδευτικού προσωπικού και αυτή των γονέων. Διαπιστώνω ότι στο άρθρο σας παρουσιάζετε μόνο την άποψη των εκπαιδευτικών, αφήνοντας στο περιθώριο την άποψη των γονέων.

    Προφανώς υφίστανται τέτοιες συμπεριφορές από ορισμένους γονείς, οι οποίες όμως δεν δικαιολογούν την γενικότητα με την οποία παρουσιάζετε όλους τους γονείς. Επιπλέον, θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι υπάρχουν ανάλογες συμπεριφορές από το εκπαιδευτικό προσωπικό όπου η κατάχρηση «εξουσίας» φθάνει σε σημείο να μην δίνουν την απαραίτητη προσοχή στους μαθητές ενώ παράλληλα η χρήση της βαθμολογίας αποτελεί σε πολλές περιπτώσεις, εκδίκηση προς αυτούς.

    Τέλος, δεν μπορώ να μην στιγματίσω το ύφος και τα επίθετα που χρησιμοποιείται για τους μαθητές (Παιδιά υπερτιμημένης αξίας, εγωκεντρικά και ναρκισσιστές, με θράσος, με ψευτοτσαμπουκά, με αγένεια, γκρεμιστάδες, ματαιόδοξα κ.ά). Πιθανόν οι εκφράσεις αυτές να οφείλονται σε πρόσληψη άσχημων εμπειριών… Σας διαβεβαιώνω ότι η πραγματικότητα είναι ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ… Αρκεί εσείς να θελήσετε να την ανακαλύψετε!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *