Παρατείνεται η θητεία του προέδρου του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων του υπ. Παιδείας για τέσσερα ακόμη χρόνια

Παρατείνεται η θητεία του προέδρου του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων του υπ. Παιδείας για τέσσερα ακόμη χρόνια

Την ανανέωση για δεύτερη διαδοχική τετραετή θητεία στη θέση του Προέδρου του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων του Δάσιου Γεωργίου του Θεοδώρου, , Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών.

Η δεύτερη διαδοχική θητεία, συνεχίζει δε αδιάλειπτα από τη λήξη της πρώτης θητείας, ήτοι από τις 12 Φεβρουαρίου 2018.

Πρόεδρος Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων: Τα βιβλία μας έχουν λάθη

Τα βιβλία μας έχουν λάθη και αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα κατά τη διατύπωση των θεμάτων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, είπε ο Πρόεδρος  Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων Καθηγητής Γιώργο Δάσιος στη    συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής (22-1-17) , για τις αλλαγές στο Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ, και πρόσθεσε: « Εάν βάλεις ένα εύκολο θέμα θα κατηγορηθείς ότι δεν έχεις την επιστημοσύνη να βάλεις θέματα, εάν πάλι μπει αυτό θα ζητήσεις ότι λέει το βιβλίο, τα παιδιά δεν ξέρουν άλλο βιβλίο, αυτό είναι το Ευαγγέλιο για τα παιδιά που διαβάζουν. Έτσι, προσπαθούμε να τα αποφεύγουμε. Απέφευγε το ένα, απέφευγε το άλλο, μένουν δύο-τρία πραγματάκια τελικά, όπου πρέπει να βρεις τον δυσκολότερο τρόπο για να τα εξετάσεις, γιατί μόνο έτσι θα γίνει μια κλιμάκωση».

Ο κ. Δάσιος μεταφέροντας τις εμπειρίες του  τόνισε τα εξής:

Υπήρξε και θάνατος καθηγητή της Κεντρικής Επιτροπής Πανελλαδικών Εξετάσεων

Ενα δυσάρεστο περιστατικό που συνέβη στην Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων που επέλεγε τα θάματα των Αρχαίων Ελληνικών στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, που ποτέ δεν έγινε γνωστό, ανάφερε ο του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων, Καθηγητής Γιώργος Δάσιος πρόεδρος    στη      συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής , για τις αλλαγές στο Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ.

Πριν 20 χρόνια περίπου, όταν το υπουργείο Παιδείας ήταν στη Μητροπόλεως, ένας φιλόλογος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων, την ώρα που γίνονταν η επιλογή των θεμάτων στα Αρχαία Ελληνικά, υπέστη καρδιακό επεισόδιο, μεταφέρθηκε σε Νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Το γεγονός κρατήθηκε μυστικό.

Ο κ.Δάσιος θέλοντας να μεταφέρει το κλίμα από την Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων τις ημέρες των Πανελλαδικών Εξετάσεων , είπε τα εξής:

“Την (προ)περυσινή χρονιά κάναμε κάτι που ακούγεται αστείο να αναφέρεται και μόνο. Σε 47 ημέρες, εξετάσαμε 180 μαθήματα, 720 θέματα, περίπου, 1.000 σελίδες. Σκεφτείτε τώρα όλα αυτά τα πράγματα να γίνονται, όντας κλεισμένοι μέσα σε ένα «κελί» για 12 και 14 ώρες, όλο το βράδυ, με τους περισσότερους εισηγητές να μην πέφτουν οι σφυγμοί τους κάτω από 150 και 140 χτύπους. Δεν αναφέρεται αυτό, δεν γίνεται γνωστό αυτό, αλλά έχει υπάρξει και θάνατος. Υπάρχουν λιποθυμίες και ούτω καθεξής. Είναι, εξαιρετικά, πιεστικό το σύστημα”.

Απαξίωση του Λυκείου

Όλη η Ελλάδα μιλάει για την απαξίωση του Λυκείου και για την εκπαίδευση, η οποία έχει εξελιχθεί σε παπαγαλία και αποστήθιση. Προσπαθούμε όλοι να βρούμε πως μπορούμε να το διορθώσουμε αυτό. Ας δούμε την πηγή. Εμείς στις εξετάσεις το ζούμε συνέχεια αυτό. Η πηγή είναι μια και μόνο: Η αυστηρή οριοθέτηση της ύλης. Ειπώθηκε πολύ έντονα προηγουμένως. Να επισημάνω ότι αυτό για εμένα είναι Α και το Ω. Δηλαδή, τους λέμε να μάθετε αυτές τις 100 λέξεις και εμείς θα βρούμε να πούμε τις 5 δυσκολότερες να σας εξετάσουμε. Ποιος από εμάς θα μάθαινε 101 λέξεις για να μπει στο πανεπιστήμιο; Θα λέγαμε να μπούμε πρώτα και θα το διαβάσουμε μετά. Παλαιά δεν υπήρχε ο όρος εντός ύλης ή εκτός ύλης. Υπήρχε ο όρος εύκολα θέματα και δύσκολα θέματα, διότι τότε η περιγραφή ήταν με θεματικές περιοχές. Αυτό επεκτείνεται, λοιπόν, και έχει οπισθοδρομήσει προς την κατεύθυνση του Λυκείου, όπου όσο πλησιάζει ο μαθητής να δώσει εξετάσεις τόσο περισσότερο εντείνει το κουμπί της παπαγαλίας. Αυτό τι αποτέλεσμα έχει; Ξέρουμε όλοι τι αποτέλεσμα έχει. Από την μια πλευρά συζητάμε όλοι για το αδιάβλητο των εξετάσεων και από την άλλη ξέρουμε όλοι ότι με αυτό σύστημα δεν παίρνουμε τους καλύτερους. Δεν παίρνουμε αυτούς που έχουν κριτικό μυαλό. Παίρνουμε αυτούς που μπορούν να ανταπεξέλθουν σ’ αυτό το σύστημα και όχι σαν μυαλά, αλλά και σαν νευρικό σύστημα, διότι πολλά παιδιά μετά το Πάσχα καταρρέουν κάθε χρόνο. Είναι καλοί μαθητές που έχουν διαβάσει τα πάντα, άριστοι μαθητές και δεν μπορούν να γράψουν.

Αυτό δεν είναι ένα εύκολο πράγμα, να περάσουμε από την αυστηρή περιγραφή που έχουμε τώρα στη θεματική. Αυτό ισχύει σε όλα τα επίπεδα και για τους μαθητές και για τους καθηγητές. Είναι, όμως, η μόνη ελπίδα. Αν δεν το κάνουμε αυτό, αν συνεχίσουμε, δηλαδή, να ανεχόμαστε αυτή τη στάση, δεν πρέπει να έχουμε παράπονο μετά για την παπαγαλία και την αποστήθιση. Πρέπει να πω ότι αυτό πρέπει να γίνει σταδιακά.

Τα μαθήματα

Τα μαθήματα των Θετικών Επιστημών, Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά, έχουν ένα βαθμό ελευθερίας. Έχουν τις ασκήσεις οι οποίες δεν είναι περιγεγραμμένες, αλλά κι’ εκεί υπάρχει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε συνέχεια και δεν το διανοούμαστε καν. Αυτό το πρόβλημα είναι το εξής: τα Μαθηματικά έχουν μια συνέχεια. Δεν είναι δυνατόν να εξετάσεις στη Γ΄ Λυκείου μία άσκηση που έχει μέσα το ημίτονο, αλλά να μην μπορείς να βάλεις το συνημίτονο, γιατί είναι στη Β΄ Λυκείου και είναι εκτός ύλης. Δεν το λέω για αστείο.

Η ύλη

Σκέφτεται κανείς την πρόσθεση γιατί δεν την εξετάζουμε που είναι στην Α΄ Δημοτικού; Είναι κι αυτό ύλη; Η Ιστορία, για παράδειγμα, είναι σε μία συγκεκριμένη σελίδα από την αρχή της συγκεκριμένης πρότασης μέχρι το τέλος της τάδε πρότασης και αν φύγει και ειπωθεί μία λέξη από την επόμενη πρόταση, την επόμενη ημέρα τα θέματα είναι εκτός ύλης.

Αναφέραμε όλοι, ότι έχουμε πάρα πολλή ύλη. Στην επαφή μας με τα ευρωπαϊκά κράτη σχετικά με το σύστημα εξετάσεων, είδαμε ότι η ύλη που εξετάζεται είναι, εξαιρετικά, μεγαλύτερη από τη δική μας, γιατί λαμβάνεται υπόψη η ύλη απ’ όλα τα προηγούμενα χρόνια, ή, τουλάχιστον, από τα τρία του Λυκείου και είναι, εξαιρετικά, πιο εύκολα τα θέματα. Έχουν μεγαλύτερο εύρος, αλλά χαμηλότερο επίπεδο εξέτασης. Είναι προφανές. Κάθε φορά, που νομίζουμε ότι μειώνουμε την ύλη για να είναι πιο εύκολα, ανεβαίνει η δυσκολία των θεμάτων. Είναι προφανές αυτό.

Σε αυτό διαφέρουμε από όλη την Ευρώπη. Έχουμε τη λιγότερη εξεταστέα ύλη και πάρα πολύ δύσκολα θέματα. Όχι σε όλα τα μαθήματα, γιατί σε ορισμένα δεν μπορούν να ειπωθούν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα το έχουν τα Αρχαία και τα Λατινικά, που είναι συγκεκριμένα 25 – 30 κείμενα των δεκαπέντε γραμμών και έρχονται τα παιδιά, ξέροντας από πού αρχίζει το κείμενο, παπαγαλία τη μετάφραση. Προσπαθούν να βρουν οι εξεταστές έναν τρόπο για να δουν αν καταλαβαίνουν από ποιο κείμενο είναι ή ξεκινάνε από κάπου. Πώς να βγάλουν νόημα μετά;

Είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης, που δεν εξετάζουμε τη Γεωμετρία

Ένα άλλο θέμα που με πληγώνει ως Μαθηματικό  είναι ότι είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης, που δεν εξετάζουμε τη Γεωμετρία, που κάποτε ήμασταν οι καλύτεροι, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Η μόνη χώρα. Και τώρα τα παιδιά, επειδή δεν ακούνε καθόλου για τη Γεωμετρία δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει τρεις διαστάσεις. Πρέπει να δουν την απεικόνιση των τριών διαστάσεων πάνω στο πίνακα και πάλι δεν μπορούν να καταλάβουν πού πηγαίνουν οι άξονες. Έχει περιοριστεί η φαντασία τους.

Εξετάζουμε πολλά μαθήματα

Ένα άλλο θέμα, στο οποίο διαφοροποιούμαστε πολύ από την Ευρώπη, είναι ότι όλη η Ευρώπη εξετάζει λίγα μαθήματα και βασικά. Εμείς εξετάζουμε πάρα πολλά μαθήματα. Όσοι δεν έχουν δει το σύστημα από μέσα ξέρουν μόνο αυτά που γράφουν οι εφημερίδες, οι οποίες είναι μόνο τις 8 μέρες που εξετάζονται τα μαθήματα του Γενικού Λυκείου.

Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων

Την περυσινή χρονιά μαζί με το Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας, τον κ. Παντή, κάναμε κάτι που ακούγεται αστείο να αναφέρεται και μόνο. Σε 47 ημέρες, εξετάσαμε 180 μαθήματα, 720 θέματα, περίπου, 1.000 σελίδες. Σκεφτείτε τώρα όλα αυτά τα πράγματα να γίνονται, όντας κλεισμένοι μέσα σε ένα «κελί» για 12 και 14 ώρες, όλο το βράδυ, με τους περισσότερους εισηγητές να μην πέφτουν οι σφυγμοί τους κάτω από 150 και 140 χτύπους. Δεν αναφέρεται αυτό, δεν γίνεται γνωστό αυτό, αλλά έχει υπάρξει και θάνατος. Υπάρχουν λιποθυμίες και ούτω καθεξής. Είναι, εξαιρετικά, πιεστικό το σύστημα.

Η πρόταση του ΙΕΠ

Η πρόταση του ΙΕΠ με βρίσκει σύμφωνο. Το κύριο στοιχείο που θέλω να πω, είναι ότι συμφωνώ, απόλυτα, ότι το Λύκειο πρέπει να είναι εκπαίδευση και τα τρία χρόνια και ούτω καθεξής. Τώρα, όμως, τα παιδιά έχουν απομακρυνθεί πάρα πολύ από το Λύκειο και πρέπει να βρούμε ένα σκαλοπάτι να τα φέρουμε πάλι μέσα, όχι σαν φυσικές παρουσίες, αλλά να φέρουμε πάλι μέσα την πνευματική τους παρουσία, τα ενδιαφέροντά τους.

Αυτό το βήμα του να στρέψουμε το σχολείο προς την προετοιμασία τους, θα τα φέρει μέσα.

Σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ

Να πάω τώρα στο θέμα της εισαγωγής σε τμήματα ή σε σχολές. Εδώ έχω δύο σκέψεις. Η πρώτη θετική σκέψη είναι η εξής, ότι τα περισσότερα παιδιά κουράζονται τόσο, κυρίως ψυχολογικά, για να μπουν στο πανεπιστήμιο που νομίζουν ότι μόλις μπήκαν τελείωσαν όλα και στο πρώτο και δεύτερο έτος, το 90% των φοιτητών κάνουν μια κοιλιά. Έτσι, χάνουν μαθήματα, χάνουν έτη και επανέρχονται αργότερα, όταν αναρωτιούνται σχετικά με το τι θα γίνει τώρα. Αυτό, θα επαναφέρει τα παιδιά μέσα στο πανεπιστήμιο και θα ξέρουν ότι δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Εάν αρχίζουν να διαβάζουν μέσα, μετά θα συνεχίσουν. Η αρνητική μου σκέψη είναι πώς να εξασφαλίσουμε το αδιάβλητο στην κατανομή των τμημάτων, μετά το πρώτο έτος. Υπάρχουν διάφορες σκέψεις για αυτό. Μία, για παράδειγμα, από αυτές τις σκέψεις, είναι όπως έχουν πολλά πανεπιστήμια στο εξωτερικό, ότι υπάρχει η σχολή, υπάρχουν τα τμήματα, αλλά τα τμήματα αφορούν στους διδάσκοντες. Στη σχολή δίνει όλα τα μαθήματα που δίνει, το παιδί επιλέγει τα μαθήματα και ξέρει εκ των προτέρων ποια μαθήματα πρέπει να πάρει για να γίνει πολιτικός μηχανικός. Στο δρόμο, εάν έχει πάρει τα μισά από αυτά τα μαθήματα και μετά θέλει να γίνει ηλεκτρολόγος, παίρνει τα μαθήματα του ηλεκτρολόγου και γίνεται ηλεκτρολόγος. Αυτό είναι μια ευελιξία. Πολλές φορές μπαίνεις εκεί και είναι υποχρεωτικό να συνεχίσεις, μπορεί στο δρόμο να αλλάξεις ειδικότητας, εάν σε έχει παρασύρει κάποιο άλλο μάθημα. Τελικά, το πτυχίο θα το πάρεις, από τα μαθήματα που έχεις περάσει και όχι από το τμήμα που αποφοίτησες. Η μετακίνηση μέσα στο πανεπιστήμιο, είναι πολύ καλή ιδέα, γιατί τα περισσότερα παιδιά μπαίνουν σε ένα τμήμα σύμφωνα με τη βαθμολογία που έχουν και με βάση του που μπορούν να μπουν, με τη βαθμολογία που έχουν και όχι με βάση του τι θέλουν. Τι θέλουν, το ανακαλύπτουν αργότερα.

Χαμηλή βαθμολογία μαθητών

Γίνεται μεγάλη συζήτηση σχετικά με την χαμηλή βαθμολογία με την οποία παίρνουν τα παιδιά σε ορισμένα τμήματα. Θα αναφέρω μερικά στοιχεία, τα οποία θα είναι προφανή. Το 1965 θυμάμαι πολύ καλά όταν έδωσα εγώ εξετάσεις, είχαν αποφοιτήσει από τα λύκεια της Ελλάδας 60.000 παιδιά, τα 29.000 από αυτά έδωσαν εξετάσεις και μπήκαν 9.500. Τότε, η Ελλάδα είχε πληθυσμό 8,5 εκατομμύρια, σήμερα έχει 11 εκατομμύρια πληθυσμό.

Σήμερα, αποφοιτούν 70.000 και μπαίνουν οι 75.000. Με τι θέματα να ανεβάσεις τη βάση; Όταν έμπαινε η βάση του 10, προσπαθούσαμε να βάλουμε δύο πανεύκολα θέματα και μετά υπήρχε κβαντικό άλμα για τα άλλα δύο θέματα. Δεν μπορούσε να υπάρχει μια συνέχεια.

πηγή

Attachments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *