Όταν είμαστε ευτυχισμένοι αγκαλιάζουμε, όταν είμαστε δυστυχισμένοι ψωνίζουμε

Το πρόβλημα με τον καταναλωτισμό είναι αυτή η δόλια υπόσχεση που μας δίνει κάθε φορά που σκεφτόμαστε εάν θα αγοράσουμε εκείνο το όμορφο ρολόι: αγόρασε ό,τι θέλεις και θα βρεις την ευτυχία! Μια υπόσχεση με πνοή Πυθίας και ένα ανεπαίσθητο ίχνος απειλής!

Η υπόσχεση αυτή βασίζεται σε μια ιδέα που μας ήρθε προίκα μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου κι έκτοτε εδραιώθηκε για τα καλά στη σύγχρονη κοινωνία μας. Η υπόσχεση αυτή είναι η εξής, λατρεμένη και χιλιοειπωμένη: η ευτυχία εξαρτάται από τη ικανότητα αγοραστικής δύναμης – τελεία και παύλα.

Δηλαδή, εξαρτάται από το χρηματικό ποσό που μπορεί κάποιος να διαθέσει για να αγοράσει αγαθά!

Στην ουσία, προωθεί την ιδέα ότι η ευτυχία εξαρτάται από το πόσα καταναλωτικά αγαθά μπορούμε να αγοράσουμε. Έχεις τηλεόραση plasma 62’; Φίλε μου είσαι πανευτυχής, περισσότερο δεν γίνεται! Φοράς πανάκριβα ρούχα; Αλλοίμονο, είσαι αξιόλογος, περίοπτος, σεβαστός στην κοινωνία. Κι αν μιλήσουμε για αγορά του τελευταίου μοντέλου ενός πανάκριβου αυτοκινήτου, μας σέβεται ολόκληρη η κοινωνία. Το χειρότερο, ωστόσο, είναι ότι όλα αυτά καταλήγουν να είναι αλήθεια, τουλάχιστον φαινομενικά. Συμβαίνει, αλλά όχι επειδή είναι αληθινό αυτό καθεαυτό! Αντιθέτως, συμβαίνει επειδή όσοι  χρωματίζουν αυτές τις ιδέες με αξία, τις κάνουν αληθινές.

«Είναι ο τύπος του ανθρώπου που περνάει τη ζωή του κάνοντας πράγματα που σιχαίνεται, για να κερδίσει χρήματα που δεν έχει ανάγκη, για να αγοράζει αγαθά, επειδή θέλει για να εντυπωσιάσει ανθρώπους που δεν συμπαθεί». –Emile Henry Gauvreay

Με άλλα λόγια, εάν θεωρείτε ότι ένα κοστούμι σας χαρίζει αξιοπρέπεια, θα αισθανθείτε ευτελής όταν φορέσετε απλά και καθημερινά ρούχα. Εάν νομίζετε ότι το τελευταίο μοντέλο μιας ακριβής τηλεόρασης αυξάνει τις πιθανότητες ψυχαγωγίας σας, θα υποφέρετε μέχρι να αποκτήσετε μια τέτοια τηλεόραση και να την τοποθετήσετε μέσα στο σαλόνι σας! Και δεν υπάρχει τέλος…

Σε κάθε περίπτωση, έναν μήνα μετά την ακριβή αγορά της  απαραίτητης συσκευής-θαύματος, θα συνειδητοποιήσετε ότι αυτός ο τρόπος σκέψης είναι εντελώς λανθασμένος. Κι όμως, ακόμη αισθάνεστε εκείνη την αφόρητη πλήξη, την δυστυχία και την απόγνωση. Καλωσορίσατε σε έναν κύκλο που δεν κλείνει ποτέ!

Η αλήθεια είναι τα καταναλωτικά αγαθά μας ανακουφίζουνε από ένα σοβαρό πρόβλημα. Δεν χρειάζεται να δώσουμε εμείς οι ίδιοι ένα ουσιαστικό νόημα στη ζωή μας.

Τα αγαθά αυτά μας βοηθούν να στρέψουμε το βλέμμα μας στον εξωτερικό κόσμο, αντί να κοιτάξουμε βαθιά μέσα μας και να ξεκινήσουμε το ταξίδι προς την αυτογνωσία. Είναι πιο εύκολο να προβληματιστούμε για το πώς θα αγοράσουμε εκείνο το μοντέρνο ρολόι, από το να ορίσουμε τις πράξεις που πρέπει να κάνουμε για να χαρίσουμε νόημα και αξία στον κόσμο μας.

Πηγή

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*