Μάθηση βασισμένη στην έρευνα:
Κάντε τον Πίνακα Ερωτήσεων Οδήγησης σας κάτι περισσότερο από έναν απλό Πίνακα Ανακοινώσεων
Η δημοσίευση των ερωτήσεων των μαθητών σε έναν πίνακα ερωτήσεων οδήγησης βοηθάει να διασφαλιστεί ότι τα μαθήματα φυσικών επιστημών θα αγγίξουν την περιέργειά τους.
Ως νέα δασκάλα που αναλαμβάνει τον ρόλο της δασκάλας φυσικών επιστημών στην όγδοη τάξη χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα σπουδών OpenSciEd, ήμουν ενθουσιασμένη που θα ξεκινούσα αμέσως. Και, ξέρετε, θα διακοσμούσα την τάξη μου. Γρήγορα συνειδητοποίησα ότι ήθελα η τάξη μου να υποστηρίζει τους μαθητές μου και τον ρόλο μου ως συντονιστή στη μάθηση των φυσικών επιστημών.
Κάτι που ήθελα να βιώσω ήταν οι πλήρεις προσδοκίες του OpenSciEd – να καταλάβω πώς ήταν να εφαρμόσω τις ρουτίνες του Πίνακα Ερωτήσεων Οδήγησης (DQB) όπως προέβλεπε το πρόγραμμα σπουδών, αντί να τις ολοκληρώνω ως ένα ακόμη βήμα στο μάθημα και στη συνέχεια να επιστρέφω σε αυτές στο τέλος της ενότητας. Ήθελα ο χώρος όπου διατηρούσα τις ρουτίνες DQB μου να έχει σκοπό, αλλά κατάλαβα επίσης ότι το να έχω απλώς μια περιοχή DQB δεν δημιουργούσε αυτόματα μια νοηματική προσέγγιση με γνώμονα τους μαθητές. Έτσι το άλλαξα αυτό.
Υλοποίηση Ερωτήσεων Φοιτητών
Ήξερα ότι ήθελα ο χώρος DQB μου να είναι ένα μέρος όπου οι μαθητές μου θα μπορούσαν να τον βλέπουν τουλάχιστον μία φορά την ημέρα, κάτι που με οδήγησε να τοποθετήσω τα διαγράμματα αγκύρωσης και για τα τέσσερα μαθήματά μου δίπλα στην πόρτα. Καθώς οι μαθητές μπαίνουν στην τάξη μας ή φεύγουν, συχνά τους βλέπω να κοιτάζουν άλλα μαθήματα για να δουν τι έχουν σκεφτεί για ερωτήσεις.
Στη συνέχεια, άρχισα να εστιάζω περισσότερο στους τύπους ερωτήσεων που έθεταν οι μαθητές, σε ό,τι ήδη γνώριζαν, σε ό,τι ήθελαν να μάθουν και σε ό,τι μπορούσαν να συνδέσουν με ό,τι είχαν αρχίσει να μαθαίνουν μέσω της ενότητας. Ήθελα αυτός ο χώρος να αποτελεί μια υπενθύμιση για το πού βρίσκονταν και τι περισσότερο μπορούσαν να ανακαλύψουν.
Όταν ξεκίνησα το DBQ της πρώτης ενότητας, προσπάθησα να καθοδηγήσω τους μαθητές να σκεφτούν ερωτήσεις. Αρχικά, είχαμε μερικά μαθήματα για να στήσουμε το σκηνικό για το φαινόμενο της επιστήμης. Οι μαθητές είχαν μια ιδέα για το τι θα ξεκινούσαμε να μαθαίνουμε, αλλά αρκετά για να τους κινήσει το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό για το τι θα ακολουθούσε. Στη συνέχεια, τους έδωσα τέσσερα με πέντε λεπτά για να γράψουν όσες ερωτήσεις σχετικά με το μάθημα μπορούσαν να σκεφτούν στα δικά τους διαδραστικά σημειωματάρια επιστήμης, με μερικές καθοδηγητικές ερωτήσεις για να ξεκινήσουν:
- Είναι η ερώτηση σαφής και εστιασμένη;
- Μπορούμε να το ερευνήσουμε;
- Μας κάνει να σκεφτούμε πώς ή γιατί συμβαίνει κάτι;
- Θα μας βοηθήσει η απάντησή της να κατανοήσουμε καλύτερα τι ερευνούμε;
Στη συνέχεια, είχαν την ευκαιρία να γράψουν μία ή περισσότερες ερωτήσεις από το σημειωματάριό τους σε ένα αυτοκόλλητο σημειωματάριο. Μία προς μία, ζήτησα από έναν μαθητή να μοιραστεί την ερώτησή του και να την βάλει στο διάγραμμα αναφοράς του DQB. Μερικοί μαθητές δεν ήθελαν να διαβάσουν την ερώτησή τους δυνατά. Σε αυτήν την περίπτωση, ζήτησα από άλλους μαθητές να προσφερθούν εθελοντικά να διαβάσουν την ερώτηση αυτού του μαθητή.
Αφού όλοι οι μαθητές ολοκλήρωσαν την παρουσίαση των ερωτήσεών τους στο διάγραμμα αγκύρωσης, εργαστήκαμε για να οργανώσουμε τις αυτοκόλλητες σημειώσεις μας σε διαφορετικές ιδέες. Για παράδειγμα, επιλέξαμε δυνάμεις, μεταβλητές, κρούση/ενέργεια, αντίσταση, θραύση/αναπήδηση και τυχαία. Για κάθε τάξη μου, είχα τα άλλα DQBs μακριά από τα μάτια τους, οπότε κάθε τάξη έφτιαξε τις δικές της ερωτήσεις. Την επόμενη μέρα, έβαλα τα DQBs πίσω στον τοίχο για να τα δουν.
Κάθε μάθημα και ημέρα έχει τη δική της ερώτηση στην οποία απαντάμε, αλλά ταιριάζει με τις ερωτήσεις στο διάγραμμα αναφοράς; Μετά από μια συνοπτική αξιολόγηση και την έναρξη του δεύτερου σετ μαθημάτων, σκέφτηκα ότι ήταν μια καλή στιγμή να σταματήσω και να αναλογιστώ το DQB μας.
Έβαλα τρεις μαθητές να διαλέξουν ένα αυτοκόλλητο σημείωμα από το DQB και να το διαβάσουν φωναχτά στην τάξη για να αποφασίσουν αν είχαμε απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση. Έμειναν δίπλα στο DQB, διάβαζαν εναλλάξ το αυτοκόλλητο σημείωμα και προχωρούσαν στην επόμενη ερώτηση μόλις η τάξη μας συζήτησε αν είχαμε τις γνώσεις από την ενότητα για να το απαντήσουμε.
Η συζήτηση διευκολύνθηκε από εμένα, αλλά οι μαθητές ανταλλάσσονταν συνεχώς ιδέες. Μερικές φορές, είχαμε μια σεβαστή διαφωνία σχετικά με το αν μπορούσαμε να απαντήσουμε σε μια ερώτηση. Οι μαθητές συζήτησαν στοιχεία από την τάξη για να υποστηρίξουν την απάντησή τους, όπως «Ναι, απαντήσαμε σε αυτήν την ερώτηση» ή «Όχι, δεν το κάναμε ακόμα». Όταν απαντούσαμε στην ερώτηση, ο συγκεκριμένος μαθητής μπορούσε να βάλει το αυτοκόλλητο στον τοίχο πάνω από το DQB. Τέλεια! Απλώς ελευθερώσαμε λίγο χώρο για περισσότερες αυτοκόλλητες σημειώσεις. Στη συνέχεια, οι μαθητές έλαβαν οδηγίες να γράψουν μια άλλη ερώτηση σε ένα αυτοκόλλητο και να την προσθέσουν στο DQB.
Από τότε που ξεκινήσαμε ένα νέο σετ μαθημάτων στην ενότητα μας, οι μαθητές σκέφτονται τώρα κάτι άλλο και ο εγκέφαλός τους είναι φυσικά περίεργος να σκεφτεί ποια πειράματα θα κάνουμε στη συνέχεια. Αυτή τη φορά, οι μαθητές είναι πιο ενθουσιασμένοι που κάνουν ερωτήσεις για να δουν αν θα τις διερευνήσουμε και θα τις απαντήσουμε. Απλώς είδαν τα αυτοκόλλητα σημειώματα στα οποία απαντήσαμε να απομακρύνονται από το χαρτί DQB και να πέφτουν στον τοίχο.
Οι μαθητές έχουν προωθήσει τη μάθησή τους, με λίγη καθοδήγηση από εμένα ως συντονιστή. Περιμένουν από εμένα περισσότερες ερωτήσεις και ενθουσιάζονται να δουν πώς τα πήγαν στην πρώτη τους τελική αξιολόγηση. Βλέπουν επίσης ότι οι φυσικές επιστήμες είναι στην πραγματικότητα αρκετά διασκεδαστικές επειδή αφήνουν το μυαλό τους όχι μόνο να θέτει τις ερωτήσεις, αλλά και να αναζητά την απάντηση.
Διαπιστώνω ότι κάνω περισσότερες ερωτήσεις όταν φαίνεται να έχουν κολλήσει στις διαμορφωτικές/συνολικές τους σκέψεις. Για παράδειγμα, αν δω ότι ένας μαθητής έχει διατυπώσει έναν ισχυρισμό αλλά έχει κολλήσει στην εξεύρεση των αποδεικτικών στοιχείων, θα τον ρωτήσω: «Το έχετε ξαναδεί αυτό στα εργαστήριά μας; Τι κάναμε τότε;» Έχουν διαπιστώσει ότι όταν κάνω ερωτήσεις κατά τη διάρκεια της μάθησής τους σε όλη τη διάρκεια της ενότητάς μας, το κάνω για να τους κάνω να συνεχίσουν να σκέφτονται, αντί να αμφισβητούν τον εαυτό τους.
Ο στόχος του DQB μας δεν είναι να δημιουργήσουμε τυχαίες ερωτήσεις ή να γεμίσουμε έναν πίνακα με όσο το δυνατόν περισσότερες ερωτήσεις, αλλά να βοηθήσουμε τους μαθητές να δουν τους εαυτούς τους ως άτομα που μπορούν να θέσουν τις ερωτήσεις, να συλλέξουν στοιχεία, να αναθεωρήσουν τη δική τους σκέψη και να συνεισφέρουν ιδέες στην κατανόηση ενός φαινομένου.
Είναι το συναρπαστικό βλέμμα στα μάτια των μαθητών σας όταν συνειδητοποιούν ότι προσπαθούν να βρουν μια λύση στην ερώτηση που έθεσαν πριν από λίγες εβδομάδες, όταν ξεκινήσαμε το DQB. Είναι η χαρά στην τάξη όταν συνειδητοποιούν ότι διερευνούν τη δική τους ερώτηση στο DQB. Το DQB αποκτά μεγαλύτερο νόημα όχι όταν οι ερωτήσεις μπαίνουν στον πίνακα, αλλά όταν η τάξη συνεχίζει να χρησιμοποιεί αυτές τις ερωτήσεις για να καταλάβει πράγματα.
πηγή:https://www.edutopia.org/
